Homepage » Tuin365 » Herfst » Paddenstoelen & Herfstkleuren

Waarschuwing: Probeer nooit een paddenstoel, waarvan u niet 100 procent zeker bent of deze eetbaar is. Paddenstoelen kunnen erg giftig zijn.

Latijnse naam: Pleurotus ostreatus

Vindplaats: stammen van loofbomen

Eetbaar: ja (jonge plant)

Groeitijd:  in het najaar


Latijnse naam: Russula emetica

Vindplaats: loof- en naaldbossen

Eetbaar: nee, veroorzaakt braken

Groeitijd: van juli tot oktober


Latijnse naam: Hypholoma

Vindplaats: op loof- en naaldhoutstronken

Eetbaar:  nee, zeer giftig

Groeitijd: het gehele jaar

Latijnse naam: Lactarius deliciosus

Vindplaats: in dennenbossen op niet te zure grond

Eetbaar: ja, smakelijk

Groeitijd: van juli tot oktober


Latijnse naam: Amanita phalloides

Vindplaats: loof- en eikenbossen en duinbossen

Eetbaar: nee, dodelijk giftig

Groeitijd: van juli tot oktober


Latijnse naam: Hydnum repandum

Vindplaats: loofbossen, vaak in heksenkring onder beuken

Eetbaar: ja

Groeitijd: van oktober tot november

Latijnse naam: Lepiota procera

Vindplaats: lichte bossen, bosweide, parken, tuinen en op grazige plaatsen in de duinen

Eetbaar: ja (jonge plant), zoet en pittig

Groeitijd: in de nazomer en herfst


Latijnse naam: Amanita muscaria

Vindplaats: Zeer algemeen, vooral op zure grond onder of bij berken of dennen

Eetbaar: nee, zeer giftig

Groeitijd: oktober


Latijnse naam: Agaricus campestris

Vindplaats: Vrij algemeen, op schraal grasland, op dijken en in duinen

Eetbaar: ja

Groeitijd: nazomer en herfst

Latijnse naam: Coprinus comatus

Vindplaats: op grazige en voedselrijke plaatsen en op opgebrachte of aangespoten gronden en oude vuilnisbelten

Eetbaar: ja, direct na plukken. Na verkleuring of vervloeiing niet eetbaar

Groeitijd: vanaf mei

 Latijnse naam: Cantharellus cibarius

Vindplaats: Algemeen in loof- en naaldbossen

Eetbaar: ja

Groeitijd: van juni tot november

Groeitijd: van juni tot november

Latijnse naam: Boletus edulis

Vindplaats: zeer algemeen in loof- en naaldbossen, langs wegen en parken

Eetbaar: ja

Groeitijd: in de zomer




Latijnse naam: Phallus impudicus

Vindplaats: Algemeen op humusrijke gronden

Eetbaar: ja (jonge plant), maar alleen de steel

Groeitijd: van mei tot november

Latijnse naam: Lycoperdon

Vindplaats: op grazige en zandige plaatsen, op heide of in loof- en naaldbossen en duinen

Eetbaar:  nee

Groetijd: van juli tot oktober 

Latijnse naam: Langermannia gigantea

Vindplaats: in lichte bossen, parken, tuinen en weilanden, bij voorkeur op mestrijke grond

Eetbaar: ja (jonge plant)

Groeitijd: van juli tot september




Wat te doen bij vergiftiging door paddenstoelen?

Verschijnselen:

Wanneer je een giftige paddenstoel hebt gegeten, kun je binnen 6 tot 24 uur flinke maagpijn of maagkrampen krijgen en sterke, waterige diarree. Deze verschijnselen treden meestal als eerste op, hetgeen niet wil zeggen dat het allemaal over is als dit stopt. Soms kan dit alleen nog maar het begin zijn van een gevaarlijke paddenstoelvergiftiging. In dit soort gevallen is het belangrijk zo snel mogelijk medische hulp te zoeken door naar je huisarts te gaan of naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Sommige paddenstoelen veroorzaken spijsverteringsstoornissen (o.a. gordijnzwammen). Andere tasten het zenuwstelsel (o.a. vezelkoppen) of op den duur de lever en nieren aan (knol-amanieten). Van sommige giftige paddenstoelen kun je gevoelens van onrust, angst of verwardheid ervaren die soms zelfs gepaard gaan met hallucinatie c.q. hallucinerende effecten. Tevens kunnen er na het eten van bepaalde giftige paddenstoelen allerlei allergische reacties optreden.

Maatregelen:

  • Raadpleeg direct een huisarts of ga naar een eerste hulppost van een ziekenhuis en neem eventuele resten van de paddenstoel, een paddenstoelenmaaltijd, braaksel en dergelijke mee. Je kunt voor de zekerheid beter voor niets gaan (bij een niet al te giftige paddenstoel) dan in een later stadium, als er wel sprake blijkt te zijn van ernstige vergiftigingsverschijnselen.
  • Treden er direct na de maaltijd c.q. het eten van paddenstoelen verschijnselen op, dan kan in afwachting van de dokter of de gang naar de eerste hulp of komst van de ambulance, alvast braken worden opgewekt (b.v. vinger in de keel of braakmiddel), waarna aansluitend dierlijke koolstoftabletten, bijvoorbeeld Norit  kunnen worden gegeven, die wellicht al een gedeelte van het gif absorberen.
  • Treden de ziekteverschijnselen pas uren later op, dan heeft braken geen zin meer en geef je alleen dierlijke koolstof of een laxeermiddel. Laat het voor de zekerheid in alle gevallen door een medisch deskundige beoordelen!

Rode herfstkleuren

Elke plant of boom is een soort voedselfabriek. Ze nemen water uit de grond en gas uit de lucht op. En met behulp van zonlicht worden er dan twee stoffen aangemaakt: een soort suiker en een stof die de bladeren groen kleurt. Deze zijn het voedsel voor plant en boom; ze groeien ervan en het geeft ze energie.

In de herfst schijnt de zon minder. Bomen en planten weten dan dat ze zich moeten klaar maken voor de winter. Ze sluiten hun 'voedselfabrieken' en gaan als het ware te rusten. Zonder zonlicht worden er geen stoffen meer aangemaakt, en het groen verdwijnt langzaam van de bladeren. Nu komen de kleuren geel en oranje tevoorschijn. Eigenlijk zitten oranje en geel altijd al in het blad, maar in de zomer kunnen we de kleuren niet zien omdat er dan het groen over heen zit. Hieronder bomen en heesters met een rode verkleuring.

 

Latijnse naam: Liquidambar styraciflua


Latijnse naam: Quercus rubra


Latijnse naam: Cotoneaster horizontalis

Latijnse naam: Rhus typhina


Latijnse naam: Viburnum opulus


Latijnse naam: Parotia persica

Latijnse naam: Acer palmatum "Atropurpureum"


Latijnse naam: Euonymus alatus


Latijnse naam: Amelanchier lamarckii

Latijnse naam: Quercus palustris


Latijnse naam: Fagus sylvatica 


Latijnse naam: Parthenocissus quinquefolia